Selecteer een pagina

‘Beauty should be deeper than your skin’, zingt Bryan Ferry op de radio, terwijl ik aan mijn innerlijke schoonheid lig te werken op mijn yogamat. Over hoe sterk mijn bindweefsel is en hoe mooi het mijn organen omvat, zal niemand mij ooit een compliment geven.

Gisteren haalde iemand een zeven jaar oude foto van mij van onder het stof op facebook, door middel van een like. Die like zwierde de foto meteen in de newsfeeds van mijn duizenden vrienden, want facebook doet dat graag met foto’s. In tegenstelling tot teksten, waar je soms lang aan zit te werken, en waarvan je het dus ook fijn vindt dat ze gelezen en zelfs geapprecieerd worden. Ook begonnen steeds meer mensen mijn foto te becommentariëren, wat nog een extra sneeuwbaleffect teweegbracht. De mannen hadden het eerder over mijn ogen, de vrouwen over mijn laarzen.

Uiteraard krijg ik, net zoals iedereen, graag complimenten over mijn uiterlijk. Zelfs over een zeven jaar oude foto waarop ik mezelf amper herken omdat ik doorgaans niet zo gemaquilleerd en gekapt door het leven ga. En ook al omdat er een geweldig goede fotografe aan te pas kwam.
Bij de mannen die gul met hartjes strooiden maar verder nooit een tekst van me lezen of op enige andere manier blijk geven op de hoogte te zijn van mijn bestaan, dacht ik: als jullie mij op straat zouden tegenkomen, merkten jullie mij niet op. Tenzij misschien in de zomer als ik een topje draag (blote schouders zijn een magneet voor veel mannen!), of hoge hakken of een kort jurkje. En lange losse haren, dat helpt ook. (Ooit snauwde een man met wie ik op date was me zelfs toe: ‘Waarom jullie, vrouwen, je lange haren altijd opsteken, ik snap dat niet!’ Ik kreeg meteen het gevoel dat ik zijn uitzicht verpestte met mijn zomerse kapsel.)
Ik herinner me de blikken van de mannen in de trein destijds, toen ik na die fotoshoot met mijn smokey eyes naar huis spoorde, en hoe ongemakkelijk ik me voelde. Bijna vulgair zelfs. Mannen die uiteraard nooit het boek zouden lezen dat ik schreef, en dat aanleiding was voor de foto’s, voor achter op de cover.
Nogmaals: bewondering is fijn en geeft zelfvertrouwen. Maar alleen voor een uiterlijk dat vergankelijk is, is niet genoeg. En zelfs een beetje beangstigend.