Selecteer een pagina

Ik denk soms dat ik te nauwkeurig leef. En ook dat ik het nooit zal weten, hoe dat dan moet, leven.
Er zijn voorbeelden genoeg rondom mij, maar iedereen lijkt het op een andere manier te doen. En als ik het dan een keer doe zoals iemand anders, dan is het nog niet zeker dat er hetzelfde op zal worden gereageerd.
Om stiekem te gluren naar hoe anderen leven, kijk ik graag naar, zoals men dat noemt, domme tv-programma’s. Van die ‘reality’-dingen waarin je anderen zichzelf belachelijk ziet maken, om een geruststellend gevoel te kunnen ervaren dat jij het er dan toch beter van afbrengt.
Maar beter voor wie? Voor een of andere onzichtbare beoordelaar? Ik ben alleszins niet gelovig, maar laat me wel afschrikken door het oordeel van ‘de mensen’.
Ik gluur niet naar anderen om ze te imiteren, maar om mezelf toestemming te geven. Ik denk niet dat mij is bijgebracht dat mijn oordeel telt. Daarom is bijvoorbeeld een dokter die me opdraagt het rustiger aan te doen, belangrijker dan mijn eigen gevoel. En als ik opkom voor mezelf, ‘doe ik moeilijk’.
Toch heb ik dat geleerd, moeilijk doen. Ik kan zelfs boos worden op mezelf als ik eens een keer niet moeilijk heb gedaan, omdat ik niet besefte dat de omstandigheden dat vereisten.

Op facebook en ook elders zag ik de laatste tijd nogal wat in statussen gegoten instructies passeren van hoe mensen niet willen worden benaderd. Hoe men in hun buurt moet leven dus. Ik klap daarvan dicht, want ik kan niet raden wat voor wie geldt, en wie misschien net wèl op die manier wil worden aangesproken.
De rouwende die er een hekel aan heeft als je haar sterkte toewenst. De sinds jaren in het buitenland verblijvende die verkrampt als je haar vraagt of ze het mogelijk acht dat ze ooit nog terugkeert naar het vaderland. De schrijfster die triestig wordt als je haar vraagt wanneer haar nieuwe roman uitkomt.
En dus weet ik niet meer wat toe te voegen onder de vele ‘sterkte’-wensen bij een onheilsmelding, en probeer ik koetjes en kalfjes te zoeken die mijn oprecht geïnteresseerde vragen kunnen vervangen.
Misschien moet ik ook maar eens een status schrijven waaruit duidelijk wordt dat ik niet gediend ben van instructies.