Selecteer een pagina

De laatste twee maanden ben ik een beetje verdwenen. Ik schreef me in en betaalde voor een cursus die me zou leren hoe dat moest. Zoomde met andere verdwijners, legde een dikke laag mascara op mijn wimpers als een masker over het verdwijnen. Opvallen ligt niet in mijn aard.
Ik betrad huiskamers, bureaus, keukens, slaapkamers, hokken, met felgekleurde gordijnen, gezellige lampenkappen, kledingrekken, nare spots, rommel, dekens over banken, ambitieuze boekenplanken, spinnende katten. Ik keek in de weerspiegeling van brillen, meedogenloos spotlicht, naar wenkbrauwen als getemde rupsen, kantelende theemokken, malende kaken, hoofdtelefoons, bureaustoelen die verlaten werden, gesloten ogen. Soms staken we allemaal tegelijk onze duim op.
We toonden onszelf zonder angst, want iedereen wist: ik ben jou.

Martien stuurt me elke dag slaapadvies, en binnenkort tien supplementen. Ik ken Martien niet. Hij spreekt me aan met mijn voornaam, vertelt over zichzelf en zijn eigen slaapmoeilijkheden uit het verleden, nodigt me uit hem te mailen met mijn vragen en zorgen, verkoopt zich als een vriend.
Ja, denk ik, help me nu maar even. Red mij. Je hebt mijn zwakke plek gevonden, weet dat een slapeloze tot bijna àlles bereid is.
In zijn mail van vanmorgen lees ik: ‘Slaapgebrek kan je tot wanhoop drijven en daarom willen wij je hier graag bij helpen.’ Ja, Martien! Ja, ‘wij’! Ik lever me over aan jouw zorg en supplementen.
Voor morgen belooft hij alweer een nieuw bericht met nog meer informatie over de samenstelling en werking van zijn middel, en wellicht vind ik dat dan ook in mijn brievenbus. Martien laat mij niet los.

Vorige week bestelde ik, buiten de supplementen, ook nog een slaapvogel bij Stefanie. In vliegensweg blauw.
Van haar kreeg ik maar twee mails, maar ze sprak me ook meteen aan als was ik een vriendin. Ze verwelkomde me zelfs bij de ‘moonbird family’, en wist me te vertellen dat mijn moonbird nauwelijks kan wachten om mijn nieuwe beste vriend te zijn. Over twee weken komt hij mijn kant opgevlogen.
Als je de afbeelding van de vogel ziet, en je wist niet beter, zou je denken dat het om een seksspeeltje gaat. Maar nee, al wat je dient te doen is het vogeltje ‘s nachts, in bed, in je hand houden en stil met hem meeademen. Tot je in slaap valt.

Ik stelde mezelf voor de keuze: ofwel een nieuwe maand verdwijnen, ofwel besteedde ik dat bedrag aan de slaapvogel. De wanhoop heeft het gehaald. Wie niet weg is, is gezien.