Selecteer een pagina

“De laatste begrafenis had maanden geleden plaatsgevonden, de man was vergeten van wie ook weer. Des te beter kon hij zich een begrafenis van vele jaren terug herinneren, toen op een verregende dag in de late zomer Gregorina Stavac, bloemenhandelaarster, aan de aarde was toevertrouwd. Meer dan twee weken had Gregorina door niemand opgemerkt in de voorraadkamer van haar bloemenhandel gelegen terwijl voor in de winkel het stof zich op de verwelkende snijbloemen verzamelde.┬áSamen met een handjevol andere aanwezigen had hij aan het graf gestaan en een tijdje naar de woorden van de pastoor en toen alleen nog naar het ruisen van de regen geluisterd. Meer dan een paar woorden had hij nooit gewisseld met de bloemenhandelaarster, maar sinds bij het betalen hun handen elkaar eens hadden aangeraakt, had hij zich merkwaardig verbonden gevoeld met de onopvallende vrouw, en toen de grafdelvers begonnen te scheppen, waren de tranen hem over de wangen gelopen.”