Selecteer een pagina

Ons huis is inmiddels helemaal bijgeklust en (meermaals) bevrijd vanonder de witte laagjes bezetsel. Bij onze laatste poetsbeurt, afgelopen zondag, ben ik even in tranen uitgebarsten toen ik een diepe kras in het parket van een van de slaapkamers ontdekte. Het was de druppel na alle andere verrassingen die we er al mochten meemaken, gaande van het op instorten staande tuinhuis tot een defecte waterpomp en nog talrijke andere onvolkomenheidjes. En klusman Gert die een half uur daarvoor, nadat hij zijn werk had afgerond, nog vol drama had uitgeroepen : ‘Dit heb ik nu nog nòòit meegemaakt, zo’n slordig afgewerkt huis’.
Mijn man nam me in zijn armen en suste: ‘Die parket vervangen we wel eens. En voorlopig zetten we er een kast op.’ En toen hij er met een dweil overheen was gegaan, was de kras al veel minder zichtbaar.

Vorige zaterdag zijn we naar een verfwinkel geweest. Voor het eerst nemen we deze taak zelf op ons, ook al zijn we beiden onervaren schilders. Alleen de hal met haar hoge muren zullen we uitbesteden aan een professionele ploeg. Voor de rest van het huis heeft vriendin N haar hulp aangeboden, en daar zijn we blij mee.
Alles wordt wit. Witte muren, zwarte gordijnen en lamellen aan de grote ramen in de living.
In de verfwinkel kregen we volop raad en tips van ‘Manuel in opleiding’. Zo heette hij toch volgens het naamplaatje op zijn T-shirt met V-hals. Manuel in opleiding was zo met ons begaan, dat hij berispt werd door zijn baas omdat hij een andere klant niet had opgemerkt en had nagelaten er een extra personeelslid bij te halen. Ons leidde hij van het rek met de borstels tot bij de vellen schuurpapier en de mengemmers en de afplaktape en de grote potten primer en de sponsjes en het ontvetproduct en de afstrijkhoutjes en de vloerbescherming en de handschoentjes, waarbij hij naar mij keek alsof ik eruitzag als iemand die de verf op haar handen in plaats van op de muren zou smeren. Dan kent hij mij nog niet, ha!
Hij liet ons ook nog een muur aaien en vertelde over ‘een ander systeempjeuh’, en toen hij ons meenam naar de kassa om af te rekenen vroeg hij mijn man naar zijn ‘telefoonnummertjeuh’, en toen was hij ook nog zo vriendelijk om ons te helpen alle zware emmers naar onze auto te dragen. We mochten hem altijd bellen, verzekerde hij ons. Ik vermoed dat hij daarmee niet zijn schildershulp aanbood.
Zaterdag beginnen we eraan. Ik hoop maar dat we geen dag nodig hebben voor het stofvrij maken van de muren en het bedekken van de vloer en het afplakken van de randen. To be continued.