Selecteer een pagina

Als je therapeute zegt dat ze je erg sterk en moedig en veerkrachtig vindt, en dat je zo’n helder zicht hebt op de dingen, en dat de meesten in jouw situatie allang zouden zijn ingestort, dan kan ik dat zien als een compliment, maar tegelijk is het ook wel even slikken. Want buiten de mentale kracht, is er ook een lichaam dat het laat afweten. Alsof er i├Ęts moet zijn dat zegt: stop, ik kan niet meer.

Ik vertelde over de vriendin die ik leerde kennen na haar en mijn scheiding, die ongeveer in dezelfde periode moeten hebben plaatsgevonden, en dat ze me vertelde hoe ze was ingestort, een week op haar bed had gelegen met een tante aan haar zij en pillen op het nachtkastje. Terwijl ik gewoon was doorgegaan en alle pillen had geweigerd en niet zou weten wie er naast mijn bed had kunnen zitten. Omdat ik niet het gevoel had daarin een keuze te hebben. En dat ik me jaloers had gevoeld toen die vriendin me dat vertelde, want zij had niet een lichaam dat het jaren later opgaf.
Maar ook: zij wist dat ze het waard was om voor gezorgd te worden.

Ik kwam de praktijk buiten, stapte op mijn fiets, en besefte onderweg naar huis dat alle bomen, alle bloemen, alle paarden in de wei, de vogels in de lucht, de wind door mijn haren daar waren voor mij.