Selecteer een pagina

Onlangs las ik ergens iets over een ‘gravity blanket’ of ‘kalmerende deken’. Dat zijn net iets zwaardere dekens die gebruikt worden voor mensen die angstig zijn in bed of ‘s nachts ten prooi vallen aan zorgen of stress. Zelfs op autisten en mensen met een depressie zouden ze een heilzaam effect hebben. Vooral in Amerika zijn ze populair, las ik, maar ook hier worden er steeds meer van verkocht. De deken zou het gevoel geven dat je wordt omarmd of geknuffeld.

Over de doeltreffendheid van deze kalmerende dekens wil ik me niet uitspreken, maar het idee erachter vind ik wel mooi. Zelf ben ik zo’n fan van dekens, dat ik zelfs tijdens warme zomers niet zonder wil, ‘s avonds voor tv. Zonder dat gewicht op mijn benen voel ik me toch een beetje naakt en onbeschermd. Het is een gewoonte geworden.
In de winter gebruik ik een fleecedekentje, groot genoeg zodat ik het ook om mijn immer koude voeten kan wikkelen, en voor de zomer heb ik er een van katoen in wafelreliëf, in een frisse mintgroene kleur. Wanneer je dat over je benen drapeert, voelt het koel aan, maar enkele minuten later heeft het de warmte van je benen overgenomen. Voor op bed heb ik eens een duur exemplaar gekocht dat het hele lichaam afkoelt, voor mensen die tijdens hittegolfnachten toch onder een deken willen slapen, maar dat vond ik uiteindelijk maar niks. Het geeft een onaangenaam gevoel.

Maar misschien hou ik wel nog méér van de gezelligheid die dekens vertegenwoordigen, dan van het praktische comfort. Zo heb ik een vriendin die telkens ik op bezoek kom voor mij een dekentje heeft klaarliggen in haar grote, knusse zetel. Ze weet van mijn koude voeten, maar méér nog zegt dat gebaar: wees welkom hier, voel je thuis.
Ook bij de wekelijkse yogales gebruiken we er een. Dat dient dan om opgevouwen of opgerold onder het lichaam te plaatsen bij bepaalde oefeningen, maar ook om onder te gaan liggen aan het einde van het uur, wanneer er wordt afgesloten met een ontspannend ritueel.
Toen ik op een warme avond bij aanvang van die ontspanningsoefening geen behoefte had aan een deken, besloot ik hem opgevouwen naast mijn matje te laten liggen. Maar toen de lerares even later langs me liep, voelde ik plots hoe ze die deken zachtjes over me uitspreidde. Soms geeft een gebaar meer warmte dan een deken.